Als god perfectie is, is de holocaust perfectie in het klein. Als god onfeilbaar is, zit er schoonheid in jouw niet te dragen pijn. Als god geen zonden heeft, is elke marteling in wezen een festijn. Als god geen fouten maakt, is de wereld wat hij hoort te zijn.
Maar wat nu als het niet zo is, als god bestaat uit weinig meer dan uiterlijke schijn? Als onfeilbaarheid geen schoonheid is, maar frustratie uit zijn opperwezenpijn? Of de hand van god twee linker handen zijn? God als schepper van leed en pijn? En wij zijn evenbeeld, prutsend in het klein?

http://honderd.volkskrantblog.nl/
De briljante auteur van dit stuk staat niet met naam en toenaam op zijn blog. Vandaar de link naar waar het stuk vandaan kwam.